زندگی بازی نیست

در این تنهایی شبانه یاد تو آرام میکند دل خراب مرا

روی ماه تو می شود تصویر زیبای خاطراتم

و صدایت می شود آرام بخش دل هراسان من

هرگز به تو نگفتم که حس غریبی به تو دارم

و باور کن که هرگز احساس نکردم نگاه معنی دار تو را

چرا باید از دیگران بشنوم

چرا خود هیچ گاه نگفتی

چرا با نگفتنت سرزنش روز های سخت را برای خویش خواستی

آری من سختی این روز های سخت را در سکوت تو می دانم

و تو را مقصر ایامی می دانم که می توانست . .

آه می توانست . . .

شازده کوچولو